Ιούλιος 2019

Pinus heldreichii H. Christ

DSC 0771
DSC 0797

Το ρόμπολο, είναι ένα αειθαλές πεύκο που συνδυάζει ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία το καθιστούν ένα μοναδικό είδος της ελληνικής χλωρίδας και φύσης. Είναι δέντρο πολύ ανθεκτικό στο ψύχος, και για το λόγο αυτό, φύεται σε αντίξοες κλιματικές συνθήκες και σε υψόμετρα από τα 1.000 έως και τα 2.500 m, εκεί που συνήθως τελειώνουν τα δάση μαύρης πεύκης και ελάτης. Σε ύψος μπορεί να φτάσει από τα 20 έως και τα 40m μέτρα, δημιουργώντας μια από τις πιο επιβλητικές εικόνες των ελληνικών βουνών, με περίμετρο κορμού πολλών μέτρων, και διάμετρο η οποία συχνά ξεπερνά τα δύο μέτρα. Έχει χαρακτηριστικό λευκό-σταχτί φλοιό, ο οποίος σε αντίθεση με τις πράσινες τούφες βελονών των κλαδιών του μήκους από 5 έως 10 εκατοστά, αποτελεί σήμα κατατεθέν της ορεινής Ελλάδας.

Το ρόμπολο σπάνια σχηματίζει αμιγές δάσος ή δασικές συστάδες, και συνήθως παρατηρείται με διάσπαρτα άτομα σε μεγάλα υψόμετρα, κάτι που το καθιστά ακόμη πιο εντυπωσιακό, καθώς ξεχωρίζει. Στην Ελλάδα έχει κατανομή στα βουνά του Ολύμπου, στο Βούρινο, στο Βέρμιο, και στη βόρεια Πίνδο. Λόγω του μεγάλου του ύψους και πολυτεούς ανάπτυξής του δημιουργεί έναν έντονα φολιδωτό φλοιό, και συχνά σχίζεται από κεραυνούς. Τον Αύγουστο του 2016, ομάδα ερευνητών δενδροχρονολόγων εντόπισε στην βόρεια Πίνδο το γηραιότερο ρόμπολο της Ευρώπης το οποίο εκτιμούν ότι φύτρωσε το 941, και έχει σήμερα ηλικία πάνω από 1.000 έτη.

Οφείλει την επιστημονική του ονομασία στον Γερμανό βοτανολόγο Theodor Heinrich Hermann von Heldreich, ο οποίος το κατέγραψε πρώτος στη βόρεια Ελλάδα το 1851. Το ξύλο του βρίσκει πολλές εφαρμογές και στην επιπλοποιία και την κατασκευή εργαλείων και σκευών. Επίσης, εξ’ αιτίας του αρωματικού του ξύλου, χρησιμοποιείται και στην βαρελοποιία για την ωρίμανση κρασιών. Κάποιοι παραδασόβιοι πληθυσμοί πιστεύουν ακόμη, πως το ρετσίνι του έχει και ιαματικές ιδιότητες.

Β. Μποντζώρλος