Φυτό του μήνα

Νοέμβριος 2018

Centaurea vlachorum Hartvig

Centaurea vlachorum1 Poulis
Centaurea vlachorum2 Poulis
Centaurea vlachorum3 Poulis

Η Centaurea vlachorum Hartvig περιγράφηκε μόλις το 1981 από τα βουνά Μηλιά και Αυτιά και αρχικά θεωρήθηκε ενδημικό είδος της Βόρειας Πίνδου, αλλά προσφάτως εντοπίστηκε σε βουνά της Αλβανίας, καθιστώντας την πλέον Βαλκανικό ενδημικό.

Αν και το γένος Centaurea εμφανίζεται με τριψήφιο αριθμό αντιπροσώπων στον ελλαδικό χώρο, η C. vlachorum ξεχωρίζει αρκετά εύκολα με έναν αριθμό μορφολογικών χαρακτήρων, όπως το σχήμα των φύλλων, το τρίχωμα, αλλά και ο διογκωμένος βλαστός ακριβώς κάτω από την ταξιανθία.

Ανθίζει τους καλοκαιρινούς μήνες, σε λιβάδια και ανοίγματα δασών λευκόδερμης πεύκης και οξιάς, σε υψόμετρα μεγαλύτερα των 1500 μ. και πάντα σε οφιολιθικό γεωλογικό υπόστρωμα.

Γιώργος Πουλής

 

Οκτώβριος 2018

Crocus macedonicus Rukšāns

Crocus-macedonicus22
Crocus-macedonicus24

Το είδος Crocus macedonicus Rukšāns ανακαλύφθηκε πολύ πρόσφατα μόλις το 2012 στις νότιες πλαγιές του όρους Βερτίσκος στην Μακεδονία. Αρχικά πίστευαν πως είναι πολύ περιορισμένος σε λίγες θέσεις αλλά μετά διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σε όλες τις νότιες πλαγιές του Βερτίσκου με υψόμετρο 300-700 μέτρα, η εξάπλωσή του θεωρείται ότι μπορεί να είναι μεγαλύτερη. Απαντάται σε ασβεστολιθικές πλαγιές με χαμηλή ποώδη βλάστηση και περίοδο ανθοφορίας τον Οκτώβριο και Νοέμβριο.

Θωμάς Γιαννάκης

 

Σεπτέμβριος 2018

Vitex agnus-castus L. 

DSC 0051
DSC 0052
DSC 0054
DSC 0055

Η λυγαριά είναι φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δένδρο (1-4 m), με τετραγωνικά και πιληματώδη κλαδιά, φύλλα έμμισχα, αντίθετα, σύνθετα και παλαμοειδή. Τα άνθη φύονται σε επάκριες ταξιανθίες, σε αποχρώσεις του κόκκινου, γαλάζιου και σπάνια σε λευκό χρώμα. Ανθίζει Ιούλιο-Σεπτέμβριο. Ο καρπός είναι μικρή σφαιρική δρύπη, αρωματική, περιέχει 3-4 σπέρματα. Η λυγαριά παρουσιάζει ευρεία εξάπλωση στη Μεσόγειο και τη ΝΔ Ασία, είναι χαρακτηριστικό είδος της παρόχθιας βλάστησης και απαντάται σε ρέματα ή χειμάρρους περιοδικής απορροής στην ευμεσογειακή ζώνη βλάστησης.

Ε.Ν. Δασκαλάκου

 

Αύγουστος 2018

Crepis auriculifolia Sieber ex Spreng. 

Crepis-auriculifolia-05-07-2018-NIDA-1
Crepis-auriculifolia-05-07-2018-NIDA-2
Crepis-auriculifolia-05-07-2018-NIDA-3

Οικογένεια Compositae (Asteraceae), συνώνυμο Crepis raulinii Boiss. Πολυετές, με βλαστό συνήθως όρθιο έως 20(-40) cm, διακλαδιζόμενο πιο πάνω. Φύλλα βάσης σε ρόδακα οδοντωτά ή λίγο κολπωτά τριχωτά ή λεία. Φύλλα βλαστού λίγα, ομοιάζοντα με βράκτια. Περίβλημα κυλινδρικό-καμπανοειδές. Εξωτερικά βράκτια περιβλήματος ίσου μήκους με τα εσωτερικά. Ανθοδόχη πυκνά βλεφαριδωτή, με στιλπνές τρίχες. Στεφάνη μέχρι 17 mm, κίτρινη. Αχαίνια 5-6,5 mm. Η περίοδος ανθοφορίας είναι από Μάιο έως Ιούλιο. Το είδος απαντά στην Κρήτη (Λευκά όρη, Ψηλορείτης, Δίκτη και Θρυπτή) και θεωρείται υπολειμματικό ενδημικό της Κρήτης. Απαντά σε ασβεστούχες απότομες πλαγιές, σχισμές βράχων, υψώματα και βραχώδεις λόφοι (υψ. 200-2200 m). Η κατάσταση διατήρησης του είδους είναι Σχεδόν Απειλούμενο (ΝΤ) σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο Σπανίων & Απειλουμένων Φυτών της Ελλάδας (2009). Το είδος προστατεύεται από το Π.Δ. 67/1981 και τον νόμο 3937/2011.

Μονάδα Διατήρησης Μεσογειακών Φυτών του MAIX

 

Ιούλιος 2018

Campanula  cymbalaria  Sm.

DSC 0024 plant
DSC 0029 plant
DSC 0041 plant

Πολυετές ποώδες φυτό με διακλαδισμένο βλαστό και ύψος 10-60 cm. Άνθη με ιώδες χρώμα, ταξιανθία σε όλο σχεδόν το μήκος του βλαστού. Το είδος απαντά σε σκιώδεις θέσεις, σε βραχώδες ενδιαίτημα, μόνο σε περιοχές που είμαι προστατευμένες από τη βόσκηση. Η εξάπλωση του είδους περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Λιβύη. Στην Ελλάδα απαντά μόνο στη Χίο, στο όρος Πελινναίο.

Κατερίνα Κουτσοβούλου